Krzysztof Wilkus (1947–2014) to poznański kompozytor, akompaniator i wybitny
improwizator. Był absolwentem klasy organów prof. Leona Batora Akademii Muzycznej w
Gdańsku, a ponadto uczestniczył w kursach improwizacji organowej prof. Heinza Bernharda
Orlinskiego w Hochschule für Musik w Dusseldorfie oraz interpretacji muzyki organowej
Bacha i Regera u prof. Daniela Chorzempy w Międzynarodowej Akademii Bachowskiej w
Stuttgarcie.

Przez czterdzieści lat był organistą katedralnym, a jego muzyka oraz zaangażowanie w
życie katedry – w tym zainicjowanie i współtwórstwo brzmienia nowych organów – stanowiły
ważny punkt na kulturalnej mapie Poznania. Koncertował w kraju i za granicą, między
innymi w Austrii, Francji, Belgii, Holandii, Niemczech, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii,
Węgrzech i Bułgarii. Jego działalność obejmowała również członkostwo w takich
towarzystwach muzycznych jak choćby Consociatio Internationalis Musicae Sacrae,
Gesellschaft der Orgelfreunde e.V., Fundacja Muzyczna Venite we Wiedniu czy
Towarzystwo Muzyczne im. Feliksa Nowowiejskiego.

Do dziś wspominana jest jego charakterystyczna harmonia, niepowtarzalne wstępy do pieśni
oraz improwizacje, a Intrada „Aperite Portas Christi” otworzyła Rok Wielkiego Jubileuszu
2000 Archidiecezji Poznańskiej. Za swój wkład w rozwój kultury muzycznej otrzymał złoty
medal Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP „Zasłużony dla kultury polskiej” (2005).